Edebiyatta rulet

Lablée, 1801

La Roulette, ou le Jour, oyunun ilk tam anlatımını barındıran bir romandır: Palais-Royal salonları, iki sıfırçarkSıfırYeşil renkli tek cep; hiçbir bire bir bahis, düzine ya da sütun bahsi onu kapsamaz. Kasa avantajının kaynağıdır. Diğer adları: tek sıfır, 0.Tamamını oku →, bahis alanıekipmanBahis alanıMasadaki basılı bahis ızgarası. Diğer adları: masa, çuha, örtü.Tamamını oku →, krupiyelerinkişilerKrupiyeRulet masasını yöneten casino görevlisi.Tamamını oku → anonsları. Ruletin kökeni için birincil kaynaktır ve onu bir roman olarak okuyan neredeyse hiç kimse yoktur; bu muhtemelen adildir.

Dostoyevski, 1866

“Kumarbaz”, bir sözleşmeyi karşılamak ve Wiesbaden ile Homburg'da biriken kumar borçlarını ödemek için 26 günde yazdırıldı. Anlatıcısı Alexei, “Roulettenburg”daki bir Rus evinin öğretmenidir; masalarda bir servet kazanır ve kitap boyunca onu ve kendini kaybeder. Masaların, oyuncuların kullandığı sistemlerin, bir serinin bitmek zorunda olduğu kesinliğinin ve kazancın kavrayış gibi hissedilmesinin betimlemeleri, her dilde kumarbaz yanılgısının en iyi anlatımıdır; 26 siyahtanbahisSiyah18 siyah numaraya yapılan bire bir bahis. Fransızcası: noir.Tamamını oku → yaklaşık elli yıl önce ve davranışsal ekonomiden bir yüzyıl önce yazılmıştır.

Bad Homburg ve kaplıca casinolarıDostoyevski'nin Roulettenburg'u

Thackeray ve kaplıcalar

Vanity Fair, Becky Sharp'ın bir Alman kaplıca kasabasının masalarında bitmesiyle sona erer ve bölüm, 1840'larda bir rulet çarkının çevresinde kimlerin oturduğunun keskin bir taslağıdır: yıkılmışlar, umutlular, sıkılmışlar ve profesyoneller. Thackeray bunu görmüştü; Baden-Baden her İngiliz gezginin güzergâhındaydı. Turgenev'in Smoke'u (1867) aynı salonlarda geçer.

Jack London, 1912

Smoke Bellew içindeki bir öykü olan “Shorty Dreams”, kazanan bir rulet oyuncusunu doğru anlatan tek kurmaca parçadır, çünkü oyuncu bir sistem kullanmıyordur. San Franciscolu bir adamken Klondike altın arayıcısına dönüşen Smoke Bellew, Dawson'daki Elkhorn salonunda bir rulet masasına oturur ve geceler boyunca, her seferinde $3.500 kazanmaya başlar. Ortağı Shorty, rüya gördüğüne karar verir. Dawson'ın kumarbazları, “kolejlerdeki matematik uzmanlarından” ruletin tek sistemin kendisi olduğunu bildikleri hâlde, bahislerini çözmeye çalışıp defterleri doldurur ve hiçbir şey bulamaz, çünkü Smoke oyununu bilerek değiştirir; bir keresinde resmi bulandırmak için art arda kırk limit bahsi kaybeder.

Kasabadaki on oyun sahibi arka odada $10.000'lık bir kasa toplar ve onu yenmeye davet eder. Kasayı bir buçuk saatte patlatır. Limitlerini bir sente indirmek ya da masaları kapatmak arasında kalınca, sistemi neye satacağını sorarlar. Otuz bin dolar, der, kişi başı üç bin, altın tozuyla ödenecek ve Dawson'da bir daha oynamayacağına söz verecek. Öderler. Sonra gösterir: topekipmanTopYol boyunca rotorun dönüş yönünün tersine fırlatılan küçük top. Modern toplar ivorin ya da teflondur, 18–21 mm.Tamamını oku →, 9 krupiyenin karşısındayken fırlatıldığında 26 kazanır; karşıda 11 varken çift sıfırçeşitÇift sıfırAmerikan çarkının 00 cebi. Varlığı kasa avantajını 2,70%'ten 5,26%'ya yükseltir.Tamamını oku → gelir; çift sıfır karşıdayken 32. “Her zaman olmaz, ama çoğunlukla olur.” Big Burke çarkı durdurur, ona bakar, masanın yanındaki sobaya bakar ve küfreder. Çark ısıdan eğrilmiştir. Hiçbir zaman bir sistem değildi; bir yanlı çarklaboratuvarYanlı çarkFiziksel kusurları bazı cepleri 1/37'den daha olası kılan çark. Nadirdir; ancak kaydedilmiş binlerce çevirişle tespit edilebilir.Tamamını oku → ve bunu fark eden bir adamdı.

London 1897–98 kışını Klondike'ta geçirmişti ve salonları biliyordu. Öykü, Thorp'tan yaklaşık elli yıl önce avantajlı oyun üzerine eksiksiz bir derstir: gözlemle, kaydet, sektöreçarkSektörBahis alanındaki bir gruptan farklı olarak, çarkta kesintisiz bir cep yayı.Tamamını oku → bahis yap, kasanın senin gördüğünü görmemesi için kalıbı değiştir ve masayı taşımadan önce sat. Joseph Jagger gerçeğini 1880 civarında Monte Carlo'da yapmıştı; London'ın versiyonu daha komik ve kumarbazların sistemlerin neden işe yaramadığına dair dersi, bu sitedeki her şey kadar doğru.

Monte Carlo ruletiEfsane: Sistemler çarkı yener

Fleming, 1953

Casino Royale çoğunlukla bakaradır. Rulette Bond, masanın azami bahsiyle ilk iki düzineyebahisDüzine1–12, 13–24 ya da 25–36; 2:1 öder.Tamamını oku → bahis yapar; böylece bahis alanının üçte ikisini kapsar ve o sahnede yedi çevirişin altısını kazanır. Fleming, Bond'a her çevirişin bir öncekiyle hiçbir bağlantısı olmadığını da not ettirir. İnternette satılan “James Bond stratejisi”, yani 19–36, 13–18 altılı bahsibahisAltılı bahisBitişik iki sıradaki altı numara, 5:1 öder. Fransızcası: sixain.Tamamını oku → ve sıfır üzerine kurulu bir dağılım, romanda yoktur; incelediğimiz Fleming kitaplarının hiçbirinde de yoktur. Ona Bond'un adını ilk kimin verdiği bilinmiyor. Tek sıfırlı çarkta iki bahis de 2,70%'e mal olur. Aritmetik Strateji bölümünde.

Rulet masası limitleri

Kurgu dışı

Thomas Bass'in The Eudaemonic Pie kitabı (1985) ayakkabı bilgisayarlarının hikâyesini anlatır ve genel okur için rulet fiziği üzerine en iyi kitaptır. Richard Epstein ve Stewart Ethier ciddi matematiği yazdı. Russell Barnhart'ın Beating the Wheel kitabı (1983) yanlılık oyununun tarihini derler. Sistemlerin neden başarısız olduğu üzerine okunabilir bir kitabı kimse yazmadı, çünkü bu bir sayfaya sığar ve bu site o sayfaya sahiptir.

Eudaemons grubu

Kurmacanın bildikleri

Sistemin bir kontrol hissi olduğunu. Bir kazancın bilgi gibi hissettirdiğini. Devam edemeyecek serinin devam ettiğini. Gerçekten kazanan tek oyuncunun çarkta bir yanlışlık bulan oyuncu olduğunu ve onun hızla satması gerektiğini. Masanın, sonuç kendi elinde olmadığında bir karakterin kim olduğunu gösterdiği yer olduğunu. Matematik aynı şeyleri sayılarla söyler; romancılar önce söyledi.

Sorular